Een probioticum dat voor mensen wordt verkocht, is niet automatisch geschikt voor een hond. Er is geen antwoord dat voor elke capsule, poeder of kauwtablet geldt: de stam, andere ingrediënten, reden van gebruik en gezondheid van de hond spelen mee. Vraag uw dierenarts om advies voordat u het geeft, zeker bij maag-darmklachten of als uw hond al medicatie krijgt.
Lees eerst de volledige ingrediëntenlijst
Het woord ‘probioticum’ op de voorkant zegt niet wat er verder in het product zit. Controleer de actieve ingrediënten en hulpstoffen, de vorm, waarschuwingen en hoeveelheid per portie. Een portie voor mensen is geen hondendosering: reken die niet om op basis van het gewicht van uw hond en deel geen capsule zonder veterinair advies.
Let extra op gummies, kauwtabletten en producten met smaakstoffen. Xylitol, een zoetstof die in vitamines of supplementen kan voorkomen, is giftig voor honden. Het kan ernstige hypoglykemie en soms leverschade veroorzaken. Als u vermoedt dat uw hond xylitol heeft ingenomen, neem dan onmiddellijk contact op met een dierenarts of spoeddienst en houd de verpakking bij de hand; wacht niet op symptomen. De MSD Veterinary Manual beschrijft de risico’s en veterinaire behandeling.
Effecten hangen af van stam en situatie
Twee producten met dezelfde bacteriesoort zijn niet noodzakelijk uitwisselbaar. Gegevens over één stam of mengsel bewijzen niet dat een andere bereiding werkt; een resultaat bij mensen toont op zichzelf geen voordeel bij honden aan.
Onderzoek bij honden laat zien waarom die afbakening belangrijk is. In een gerandomiseerde studie met 31 honden met acute idiopathische diarree werd een onderzochte bereiding met de canine stam *Bifidobacterium animalis* AHC7 gekoppeld aan een kortere gemiddelde tijd tot herstel dan placebo. Dat resultaat geldt voor die bereiding, die groep en die episode van diarree; het bewijst niets over een menselijke capsule of probiotica in het algemeen (Kelley et al., 2009).
In een asielstudie naar *Enterococcus faecium* SF68 werd wel een verschil gezien bij katten, maar niet bij honden; diarree kwam bij de honden weinig voor. De uitkomst bij katten kan dus niet als bewijs voor een effect bij honden worden gebruikt (Bybee et al., 2011).
Een hoog CFU-getal is niet genoeg
De hoeveelheid micro-organismen op het etiket vertelt op zichzelf niet of stammen goed zijn geïdentificeerd, de kwaliteit is gecontroleerd of er klinisch bewijs is voor uw hond. Een onderzoek uit 2011 naar 25 commerciële probiotica voor dieren vond dat 4 van de 15 producten met een specifieke claim over levende micro-organismen die claim op het etiket haalden of overtroffen. Deze oude steekproef zegt niets over menselijke supplementen of het huidige Belgische aanbod; ze laat alleen zien dat een etiketclaim geen bewijs voor uw hond is (Weese & Martin, 2011).
Wanneer overleggen met de dierenarts?
Neem het product mee of maak een duidelijke foto van het etiket als u regelmatig gebruik overweegt. Vertel waarom u het wilt geven, welke geneesmiddelen uw hond krijgt en welke aandoeningen hij heeft. De dierenarts kan beoordelen of een bepaald probioticum zinvol is en wat u het beste doet. Vervang geen onderzoek of behandeling door een supplement en verander een voorgeschreven geneesmiddel niet op eigen initiatief.
Bloed bij de ontlasting, ernstige diarree, herhaald braken, zwakte, pijn, uitdroging of verergering vragen om veterinair onderzoek in plaats van een supplementproef. Vraag ook vooraf advies bij een jonge of oudere hond, chronische ziekte of verminderde weerstand. Er is geen vaste wachttijd die voor elke situatie geldt.
Transparantie: de uitgever van dit artikel verkoopt voedingssupplementen voor dieren, waaronder probiotica. Die commerciële activiteit is geen bewijs of aanbeveling; de geciteerde onderzoeken beoordeelden de formules van de uitgever niet.